chiesa di San Michele Arcangelo ai Minoriti (Minoritenkerk)

Vanaf 1625 kende Catania een klooster van de Caracciolini. Deze genoot de steun van de Senaat van Catania. Een rijke senator Giambattista Paterno schonk zijn fortuin aan de kloosterorde.
Ten gevolge van de aardbeving in 1693 werd Catania verwoest. Het klooster der Caracciolini lag in puin. De overste Bartolomeo Asmondo had de aardbeving overleefd en startte met de heropbouw. Hij belastte zowel Stefano Ittar als Francesco Battaglia met de bouwplannen. Vanaf de jaren 1700 werd de kerk in verschillende fasen heropgebouwd, net zoals het nieuwe kloosterpand. De koepel werd afgewerkt tussen de jaren 1771 en 1787. De bisschop van Catania, Corrado Maria Deodato Moncada wijdde nadien de kerk in.
Na de eenmaking van Italië besliste de overheid het klooster der Caracciolini af te schaffen en het pand te confisqueren (1866). De kloosterlingen trokken naar een kleiner klooster in de buurt met een kleinere kerk: de Immacolata Concezione Beata Maria Vergine ai Minoritelli in de Via Gesualdo. De kerk aan de Via Etnea werd een parochiekerk. Het kloostercomplex ernaast werd betrokken zowel door de prefectuur van Catania als door de provincie Catania, later de metropolitane stad Catania. De gelijkvloerse verdieping van het kloosterpand is verhuurd aan winkeliers.