★ 36 Mozia

Motya is de latijnse vorm van de Griekse naam, geschreven als Motýa (Μοτύα) or Motýē (Μοτύη), vernoemd naar een vrouw die voorkomt in de mytyhen rond Hercules. In het Italiaans wordt het eiland Mozia genoemd.

Het eiland San Pantaleo meet ongeveer 850 bij 750 meter, en ligt 1 km ten westen van de zoutpannen bij Marsala.

De stad op de uiterste westpunt van Sicilië werd waarschijnlijk in de 8e eeuw v.Chr. gesticht als een Fenicische kolonie en was in eerste instantie alleen een emporium of handelsnederzetting. Motya was in eerste instantie een open stad. In de 6e eeuw v.Chr. werd de stad ommuurd en in dezelfde periode werd ook de toegangsweg naar de eilandstad aangelegd. De plaatsnaam Motya is afgeleid van het Fenicische woord "Mtw", wat wolspinnerij zou betekenen. Rond dezelfde tijd werden Griekse kolonies opgezet in het oosten van Sicilië, met Syracuse als belangrijkste stad. De kleine nederzetting Motya groeide uit tot een florerende en belangrijke handelsstad. Nadat het Fenicische thuisland onder invloed van Perzië kwam en de handel van de belangrijkste Fenicische stad Tyrus beperkt werd tot het oostelijke deel van de Middellandse Zee ontwikkelde Carthago zich tot de belangrijkste handelsmacht in de westelijke Middellandse Zee. In deze tijd kwam Motya onder de invloedssfeer van Carthago. Door de uitbreiding van de Griekse invloed op Sicilië had Carthago in de 6e eeuw nog maar drie steden op het eiland: Motya, Solus (Solunto) en Panormus (Palermo). De rest van Sicilië werd een deel van Magna Graecia (Groot-Griekenland), de benaming van Zuid-Italië en Sicilië in de oudheid. Vanwege de strategische ligging en de relatieve nabijheid van Carthago werd Motya een van de belangrijkste handelssteden in het Carthaagse Rijk.
Nadat in 480 v.Chr. tijdens de Slag bij Himera het Carthaags leger vernietigend was verslagen, waarbij de Carthaagse legeraanvoerder Hamilcar Mago om het leven kwam, keerde diens kleinzoon Hannibal Mago in 409 v.Chr. terug naar Sicilië, waar hij de Griekse steden Selinous en Himera veroverde en van Motya en Panormus permanente steunpunten van de Carthaagse vloot maakte.…

In 1913 werd het eiland gekocht door Joseph Whithaker , een telg uit het geslacht van de Engelse wijnhandelaren uit Marsala. Hij liet er een huis bouwen en startte met het verrichten van opgravingen. Zijn huis staat nog steeds op het eiland en is nu omgebouwd tot museum, verder is het eiland vrijwel onbewoond. De oude toegangsweg via de dam ligt nu onder water, maar is vanuit de lucht nog duidelijk te zien.

== Foto's ==