chiesa di San Nicolò l'Arena

De kerk is toegewijd aan de heilige Nicolaas van Bari zoals hij bekend is in Italië. In het Nederlands is de heilige bekend als Nicolaas van Myra.
Voordat deze benedictijnenabdij hier bestond in het centrum van Catania, woonden de monniken in een abdij op de vulkaan Etna. De abdij stond in Nicolosi. Bij het steenbakken werden de bakstenen rood door het ijzer in de oude lava in de grond. In het Siciliaans werden deze stenen rena rossa genoemd; in het Italiaans: terra rossa. Dit verbasterde tot l’Arena. De monniken behielden de naam bij de bouw in het centrum van Catania.

De eerste versie van de abdij verrees in de 16e eeuw. Monniken trokken weg van de vulkaan Etna, in het plaatsje Nicolosi. De redenen waren zowel schrik voor de zoveelste vulkaanuitbarsting - Nicolosi is enkele keren verwoest - als schrik voor rondtrekkende roverbendes. De Senaat van Catania stemde toe dat de monniken voor hun abdij een plek binnen de stadsmuren uitkozen. De nieuwe San Nicolò l’Arena-abdij met kerk werd in 1558 ingehuldigd door de Spaanse vicekoning van Sicilië, Juan de la Cerda. De man werd later nog gouverneur-generaal van de Nederlanden.
De vulkaanuitbarsting van de Etna in 1669 was zo hevig dat de lava de stad Catania binnendrong. De abdijkerk liep schade op: de steungewelven bogen door, de muur aan de noordzijde scheurde door en de kerkvloer stuwde omhoog. De monniken riepen uit Rome de architect Giovan Battista Contini om een nieuwe kerk te bouwen. Zo ver kwam het niet. In 1693 volgde een zware aardbeving, de zwaarste aardbeving ooit in Sicilië. De kerk was ingestort; slechts de basis van enkele zuilen van de 16e-eeuwse versie zijn bewaard gebleven.
Pas in de 18e eeuw stelden de benedictijnen een panel van architecten en ingenieurs uit Sicilië samen: Andrea en Antonino Amato, Francesco Battaglia, Stefano Ittar en Carmelo Battaglia Santagelo. Zij moesten de grote bouwwerf leiden, zowel de abdij als de abdijkerk. Deze werden groter dan de voorgaande, wat tot discussies geleid heeft over de juiste plaats van de bouwwwerf. De bouw startte pas in 1730. De nieuwe kerk verrees achter de resten van de vorige kerk. Het orgel is van de 18e eeuw en gebouwd door Donato Del Piano. Het orgel telt meer dan 2.900 pijpen. De sacristie bevat 18e-eeuwse kleerkasten. Menig abt liet een zijkapel inrichten naar zijn smaak, en volgens zijn voorkeur voor…