Ettore Majorana

Majorana werd geboren in het Siciliaanse Catania waar zijn vader, Fabio Massimo Majorana (1875-1934), directeur was van de lokale telefoonmaatschappij. Naast Ettore telde het gezin van Fabio en Dorina Corso Majorana (1876-1965) nog vier kinderen: Rosina, Salvatore, Luciano en Maria. Als kind was hij zeer verlegen. Reeds op jonge leeftijd gold hij als een wonderkind in rekenen – tot vermaak van zijn familie trok hij uit het hoofd tweede- en derdemachtswortels. Tekenend voor zijn verlegenheid was dat hij zich voor elke berekening onder de tafel terugtrok en van daaruit het antwoord gaf.
Na de eerste klassen van de basisschool, die hij thuis volgde onder leiding van zijn vader, werd Ettore inwonend leerling aan het jezuïtische Massimiliano Massimo Instituut in Rome. Hij volgde er ook de middelbare school, maar dan als uitwonend leerling omdat de familie in 1921 naar Rome was verhuisd. In de derde klas van de middelbare school ging hij naar het staatslyceum Torquato Tasso; na het behalen van zijn eindexamen in 1923 begon hij aan een universitaire studie. Aanvankelijk wilde hij net als zijn vader ingenieur worden, maar op aandringen van de jonge student Emilio Segrè stapte hij in 1928 over naar de natuurkunde. Hij sloot zich aan bij Fermi's team als een van de Via Panisperna-jongens, genoemd naar de straat Via Panisperna waaraan het Natuurkundig Instituut was gelegen.
Zijn eerste artikel, gepubliceerd in 1928 in Rendicoti – het tijdschrift van de Academia dei Lincei – schreef hij toen hij nog eerstejaarsstudent was. Het had Giovanni Gentile jr., hoogleraar aan het Natuurkundig Instituut, als coauteur. Dit werk was een vroege kwantitatieve toepassing van atoomspectroscopie op Fermi's statische model van de atoomstructuur. Na anderhalf jaar promoveerde hij summa cum laude op…